Lettele

Verzadigd of niet?

het Bouwhuis: Verzadigd of niet?

Er stond een wonderlijke brief in de Volkskrant, 13 augustus 2015. In het kort kwam het hier op neer: er zou een overkill zijn aan beeldende kunst waardoor het zgn. Stendall-syndroom optreedt: onontkoombare verwarring in hoofd en hart. Gaat u maar na hoe het u zou vergaan om in 1 week tijd alle grote musea in Nederland te bezoeken. Of nog heftiger: in 1 week zowel Rome als Florence als Venetie ‘te doen’.

De brief was zo wonderlijk omdat de schrijver de bezuinigingen op de kunsten koppelt aan de zorgkosten die zouden oplopen vanwege de extra zorg voor al die bezeten en overgedoseerde kunstkijkers. Cynisch bedoeld of niet… het zet mij wel aan het denken over het erg rijke aanbod van grote overzichtstentoonstellingen en kunstbeurzen.

Rijen dik staat men op het Museumplein te Amsterdam. Overal is wel ergens een kunstbeurs(je) georganiseerd; openen pop-up galeries hun deur voor dat ene weekend; atelierroutes worden door hordes mensen afgefietst.

Kan je verzadigd raken van kijken naar beeldende kunst? Daar geloof ik niets van. Waar het om gaat is met welke intentie en mate van intelligentie een tentoonstelling of atelier wordt bezocht. De subsidieverstrekking van weleer en de bezuigingen daarna op het kunstenbudget heeft uiteraard niets te maken met het kunstkijkend en kunstminnend publiek. De meesten kunnen het volle pond voor een toegangskaart makkelijk betalen.

De kunstenaars zelf zijn verdeeld over het nut van subsidies. Zij willen hun werk maken en dat laten zien en als werkend individu gewaardeerd worden. En wat wil het publiek? Vermaakt worden of de kunst afkijken vanwege de cursus die gevolgd wordt? Natuurlijk! Maar hoeveel mensen willen er niet geinspireerd worden, aan het denken gezet worden, geprikkeld worden door de reflectie van de kunstenaar die te zien is in zijn werk! Gelukkig is er nog zoveel individuele vraag naar inhoudelijk contact met die individuele kunstuiting;

ook in het museum, op een beurs, galerie of atelier.

Zorgkosten zijn een noodzakelijk kwaad dat hoort bij het welbevinden van mensen. De kunsten vormen het noodzakelijk goed voor het welbevinden van mensen.

Henriette Hogewind

www.hetbouwhuis.net

|Doorsturen