Algemeen

Zondagse gedachte: Vrijheid in Verbondenheid

Deze begindagen van Mei zou ik dagen van verbondenheid willen noemen.4 mei j.l. waren wij in gedachten verbonden met allen die in de 2e wereldoorlog hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid.

Een verbondenheid die hopelijk verder gaat dan 2 minuten stil staan om 20.00 u. Verbondenheid voelen met allen die voor onze vrijheid hun leven hebben gegeven, betekent volgens mij ook dat wij geroepen zijn in ons samenleven te laten zien dat zij niet voor niets zijn gestorven. Dat wij van hun strijd en hun levensoffer hebben geleerd dat onverdraagzaamheid, racisme, intolerantie ons menswaardig samenleven onderuit haalt en dus moet worden bestreden….dat de vrijheid van de ene mens nooit ten koste mag gaan van de vrijheid van een ander…dat de vrijheid waarvoor zij hun leven hebben gegeven ons heilig moet zijn.

Die vrijheid hebben wij gisteren op 5 mei mogen vieren onder het motto dat wij de vrijheid moeten doorgeven om zo onze verbondenheid met de generatie die na ons komt vorm te geven opdat ook onze jeugd, onze kinderen, in vrijheid kunnen blijven leven.

Leven in vrijheid. “Ik wil vrij zijn”, zei het blad en maakte zich los van de boom én verdorde. Echte vrijheid m.a.w. kan iemand alleen vinden als hij of zij verbonden blijft met anderen zoals het blad met de boom. Want echte vrijheid vraagt om verbondenheid: verbondenheid met elkaar, verbondenheid met hen die voor ons hebben geleefd, verbondenheid met hen die na ons leven. En natuurlijk is het soms nodig voor mensen dat ze zich van iets of iemand losmaken, dat ze zich bevrijden van knellende banden en ongezonde afhankelijkheid. Maar geen mens kan uiteindelijk op zichzelf kan bestaan. Iedereen heeft verbanden en samenhangen nodig, netwerken van betrekkingen. Je kunt niet leven afgesneden van alles en iedereen. Je hebt verbondenheid nodig.

Met het oog op 4 en 5 mei hoop ik dat die verbondenheid te zien mag zijn aan de richting die we met elkaar en onze wereld willen uitgaan. Een richting hopelijk die recht doet aan waar onze ouders en voorouders voor hebben gestreden: een samenleving waar ieder mens vrij over straat kan lopen en in vrijheid kan leven; een wereld waar vrijheid, recht en vrede gerealiseerd worden voor alle mensen. En ik schrijf bewust alle mensen. Want ik mag toch hopen dat onze verbondenheid verder gaat dan de eigen grenzen, het eigen volk, het eigen Europa. Ik mag toch hopen dat mensen op de vlucht voor oorlog en geweld juist hier in onze
samenleving vrijheid in verbondenheid mogen ervaren.

Harry Bloo, pastor H. Kruisparochie en H. Lebuinusparochie

|Doorsturen

Uw reactie


Uitgelicht


Meest gelezen

112

Sport

Politiek

Uit

Digikrant




Agenda

Weer