Algemeen

Gerlant: Stalbrand in Erichem

Ik ben me suf geschrokken donderdagavond. Een stalbrand in Erichem hield de gemoederen op sociale media bezig. Brand; uit ervaring weet ik hoe erg zoiets is. Vuur houdt nergens rekening mee, verwoest alles en iedereen en als het om dieren gaat maakt het dat twee keer zo erg. Deze beesten zijn namelijk zo stom als… een varken. 

Als het lukt om ze te bevrijden willen ze vaak terug hun stal in vluchten. Voorbeelden van te over. Bijna iedere oudere plattelander kan daar wel een voorbeeld van vroeger over opnoemen. Een varken loopt geen meter meer als er paniek is, maar gaat schreeuwen en liggen of wil alleen nog maar achteruit. Koeien en paarden in paniek worden wild, trappen, schreeuwen en gaan met grote strakke en wilde ogen in de kop overal overheen. Lukt het je al om ze buiten te krijgen, dan moet je oppassen dat je er niet onder komt. Als je ze al buiten krijgt, proberen ze in wilde paniek terug de brandende schuur in te gaan. Terug naar hun vertrouwde omgeving. Voor mensen onbegrijpelijk, maar het is het instinct van het dier.

De impact die een brand heeft op direct betrokkenen is enorm. In een keer je bedrijf weg, werk weg, je dieren die aan een nare dood sterven en uiteindelijk achterblijven met de puinhopen die moeten worden opgeruimd. De ellende die dan begint.

Terwijl Nederland weer verder raast op sociale media liggen de karkassen in de puinhopen van wat eens hun zo vertrouwde omgeving was. Ze liggen te rotten tussen het asbest. Het menselijke instinct zegt je weg te willen lopen van de rotzooi, maar het verstand zegt dat je het op moet ruimen. Hoe eerder hoe beter. Het is jouw verantwoordelijkheid. Een kraan erbij, het puin naar de stort en de dieren naar de kadaververwerker. Instellingen die allemaal hun zegje willen doen en elkaar gaan tegenspreken in het kader van de volksgezondheid. De karkassen die moeten worden gereinigd van het asbest voordat ze weg kunnen. Verzekeringsmaatschappijen die proberen om oorzaken te achterhalen, maar ook de minpunten om maar zo min mogelijk te moeten betalen.

De arbeidsvoorwaarden die gelden voor het werken met asbest. Die gaan helemaal tegen het menselijk verstand in. Een paar uurtjes werken en dan verplicht rust moeten nemen terwijl de natuur haar werk doet. De bende gaat steeds harder stinken, de overlast voor de omgeving word steeds groter, maar jij hebt daar geen grip op.

Ik had me voorgenomen er geen woord vuil aan te maken. Ook toen mensen dingen op mijn tijdlijn begonnen te plakken en daarmee probeerden mij te overtuigen van al het slechte van deze ene specifieke boer. Nieuwsberichten uit 2014 en van ver daarvoor. Veelal gekleurde berichten, kort en makkelijk leesbaar waarin weinig feiten van twee kanten worden belicht.

Het beroepsverbod van de ondernemer in Duitsland word neergezet als een heel groot ding. Dat het hele proces op z’n minst dubieus genoemd mag worden en het eerder op een hetze van milieuclubs tegen deze boer lijkt noemen ze niet. Stigmatiserende berichtgeving door gerenommeerde media als de NOS en landelijke kranten. Het niet levensvatbare biggetjes doodslaan tegen de muur is een punt wat men hem zwaar aanrekent, maar niemand die dat punt belicht vanuit het juiste perspectief.

Toen ik hier enkele weken terug schreef in The Caring Vets’ dat zelf vroeger ook te hebben gedaan, was er geen mens die er over viel. Het stuk is uiteindelijk vaker gelezen dan de originele papieren uitgave in het dagblad. Het stond er niet voor niks. Het was om de lezer een spiegel voor te kunnen houden, al had ik het niet verwacht in deze context.

De meeste berichten heb ik verwijderd. Ik wil niks te maken hebben met mensen die zich in mijn ogen kwalificeren als een slechter persoon dan de persoon waar zij over oordelen met uitspraken als “Tja.....20.000 varkens....wie maalt erom. En dan...het grootste varken leeft nog, komt er ongeschonden uit. Wat een zootje” en “dat zoiets ook vergund wordt. Er waren destijds protesten maar toch, vergunning voor megaflat. Vergunning aan een vreselijke dierenmishandelaar”. Ik heb de netste er maar even tussenuit gehaald.

De ondernemer, Adriaan Straathof, heb ik twintig jaar geleden een keer ontmoet. Een kort onderhoud met een, in mijn ogen, echte boer. Iemand met verstand van zaken en die op school heel goed heeft opgelet. Hij heeft exact begrepen wat de Nederlandse overheid ons jonge agrariërs vijftig jaar lang heeft geleerd. Ons geïndoctrineerd met het feit dat schaalvergroting de enige oplossing voor de toekomst was en boeren hun boerderijen als ondernemingen moesten gaan exploiteren. Iets wat trouwens in het huidige onderwijssysteem nog de boventoon voert. Wie dat niet deed, zou het niet overleven als boer. Gezien de ontwikkelingen van de afgelopen dertig jaar waarbij veel boeren zijn verdwenen en Straathof nu de grootste boer van Nederland is, was hij duidelijk het beste jongetje van de klas. Als ik nu terugkijk zie ik ook dat grote hiaat in dat onderwijs. Adriaan heeft nooit geleerd om te communiceren met de burger. De boer was troef en alles wat die deed was in het belang van de burger.

Het is een probleem wat je nu in de discussie over landbouw nog terug ziet. De boeren zijn altijd in de verdediging richting allerlei (dieren)organisaties die discussies voeren op emoties en niet op grond van feiten. Het is pas sinds enkele jaren dat agrarische opleidingen aandacht schenken aan die communicatie. Ook Adriaan Straathof heeft op een harde manier geleerd dat de troefkaarten zijn verspeeld en communicatie met de burger en het zich houden aan haar regels de enige manier is om het als bedrijf in de toekomst te overleven. Hij heeft een team om zich heen gevormd die voor hem doen waar hij niet goed in is. Daarnaast ondersteunen zij hem in zijn bedrijfsvoering. In alle hectiek om de stalbrand en in alle retoriek die er bij aangehaald wordt door de pers, weet geen enkel serieus medium nieuwe feiten van misstanden in de afgelopen vijf jaar binnen de Sebava bedrijven naar boven te halen.

Waarom dan nu toch dit stuk? Terwijl ik op vrijdagavond de hele situatie nog eens overdenk komt er uit ‘elitair’ Raalte dit in een privébericht. ‘Komt naar je toe deze zomer.. Beetje schamper maar toch’ 

Natuurlijk verwijzend naar de geplande megastal van Sebava in Mariënheem. Het stuk is wederom stigmatiserend geschreven voor de interactie cijfers en niet om het als belangrijke krant van ‘wakker Nederland’ opbouwend bij te dragen in deze discussie. Mijn gedachtegang omtrent de megastal in Mariënheem heeft u hier al kunnen lezen, dus daar ga ik verder niet op in.

Zoals ik al zei ben ik me suf geschrokken op donderdagavond. De reacties op sociale media waarbij reaguurders zonder enige vorm van terughoudendheid en zeker met gebrek aan kennis hardwerkende mensen dood wensten. De idiote stellingen die de wereld in werden geslingerd over agrarische bedrijven in het algemeen. Als dat de standaard is voor de kennis van burgers over de veehouderij, over de productie van hun voedsel, dan heeft de overheid niet alleen in het agrarisch onderwijs steken laten vallen de afgelopen vijftig jaar, maar zeker ook in het reguliere basisonderwijs. Daarnaast zijn de reacties opgetekend door de pers in de omgeving van het bedrijf. Mensen die blij waren dat het nu afgelopen was en er geen stank meer werd geproduceerd getuigen van het totaal niet begrijpen hoe onze hedendaagse maatschappij in elkaar zit.

Een modern hedendaags bedrijf wat verwoest wordt door brand probeert zo gauw mogelijk de draad weer op te pakken. Een ondernemer als Straathof is, terwijl u dit leest, verplicht alweer bezig te zijn met de toekomst. Hij mag op de locatie zo’n twintigduizend varkens houden en die moeten zo gauw mogelijk weer worden geproduceerd. Dat is hij niet alleen verplicht aan zijn personeel, maar ook aan de banken. Die willen ook hun geld zien. Over goed een jaar staat daar een nieuwe stal en draait het weer productie. De consument wil dat en stimuleert het met hun koopgedrag.

Ik gebruik de woorden van de Duitse Bauer Willy en geef ze vrij vertaald hier weer. Ondanks al dat gemopper over de huidige productie van ons vlees en op onze boeren betalen ze geen kwartje meer. Staat 99% van die consumenten deze zomer weer trots achter hun achterlijk dure Weber barbecue van 800 euro en gooien daar dan een karbonaadje op van minder dan een euro uit de reclame bij de supermarkt . Hoezo schijnheilig?

gerlant@sallandcentraal.nl

|Doorsturen

Marjan Potze

2017-07-30 13:36:05

Gerlant,

Ie bint me d'r iene!
Die 'schrijfsels' van jou?
De ene keer kan ik er met de pet niet bij,
de andere keer, zoals nu, neem ik m'n petje voor je af...

Over de inhoud ga ik niks zeggen. Ik heb er absoluut geen verstand van. Bovendien lijkt het erop dat jij in dit geval echt wel weet waar je het over hebt. Daarom hoop ik van harte dat dit schrijfsel mede mag bijdragen de mening van velen, voor wat betreft dit onderwerp, wat te nuanceren.   

Hans de Kort

2017-07-30 16:04:33

De Rechtbank Magdeburg achtte vorig jaar onomstotelijk bewezen dat Straathof zich tegenover de hem toevertrouwde dieren, structureel, zwaar heeft misdragen.  Ook achtte de Rechtbank, erger nog, het niet waarschijnlijk dat Straathof voor verbetering vatbaar is.

Maar die rechters zullen er, als ik de auteur van dit dubieuze opiniestuk goed begrijp, ook wel weer helemaal geen verstand van hebben en is de heer Straathof een voorbeeldige dierenvriend, met slechts één tekortkoming: een communicatiestoornis.  

Wie zal dit nog serieus nemen?

Wendy

2017-07-30 17:01:15

Dit is echt niet te geloven!!

lampi

2017-07-30 17:48:38

het klinkt hard en is ook hard.

maar ik denk dat de buurt juist blij moet zijn met die brand, als ze zoveel overlast hadden door stank.

over een jaar of minder staat er zoals je schrijft een nieuwe stal.

die is dan wel gebouwd volgens de laatste normen en waarden.

iets wat over het algemeen beter werkt dan een oud gebouw aanpassen.

over het laatste deel, het gedrag van de consument, voel ik mij absoluut niet aangesproken zolang ik in de supermarkt 6euro+ per kilo moet betalen voor slachtafval.

Gerlant Zielman

2017-07-31 16:41:13

@Hans,

Jou feiten slaan 'als een tang op een varken' en voor de rest lach ik om jou.

Hendrik

2017-08-02 09:48:33

Feit is dat deze brand koren op de molen is van de vele criticasters (waaronder HdK) die zich puur baseren op verhalen uit de media en verder geen inhoudelijke kennis van zaken hebben. Ik ben het gedeeltelijk met Gerlant eens dat de markt gevormd wordt door de consument.

Helmut Vissers

2017-08-03 19:06:15

Beste Gerlant,

over uw dossierkennis betreffende de varkenshouderij kan ik niet oordelen; dus dat doe ik ook niet. Frappant vind ik, te lezen dat u zich stoort aan het stigmatiseren. En wat doet u? Hetzelfde: "verzekeraars proberen zo min mogelijk uit te betalen", lees ik. Als schade-expert voor verzekeraars herken ik mij/ons bedrijf hier dus geheel niet in. En dan de asbestsanering. "Een paar uurtjes werken en dan verplicht moeten rusten". Da's niet voor niets. Deze mensen doen dat dag-in, dag-uit. In zo'n kunststof maanmannetjes-pak met een vol-gelaatsmasker ,, waaraan de luchttoevoerslang is gekoppeld. Dat werkt niet prettig maar is noodzakelijk om zelf niet asbestbesmet te raken. Die rustperioden zijn noodzaak, geen luiheid.

Schrijf vooral waar u verstand van hebt maar laat de onzin s.v.p. achterwege.   

Uw reactie


Uitgelicht


Meest gelezen

Columns en vaste rubrieken

112

Sport

Uit

Digikrant




Agenda

Weer