Raalte Regio

"Zo iene kriegt wej d'r nooit weer"

Bevlogen wijkagent Herman Rienties gaat Heino, Lierderholthuis en Laag Zuthem verlaten

Na achttien jaar gaat hij Heino, Lierderholthuis en Laag Zuthem verlaten, wijkagent Herman Rienties. Een nieuwe uitdaging binnen het korps, hij gaat zich toeleggen op adviseurswerk voor collega’s bij de grotere en gecompliceerdere ongevallen in het driehonderd vierkante kilometer tellende werkgebied tussen Zwolle, Ommen, Raalte, Deventer en Olst-Wijhe. Ook is hij de nieuwe wijkagent voor Heeten en Broekland. Reden om eens even met hem te gaan praten.

In de koffiecorner van de plaatselijke supermarkt weten ze het wel. 'Herman? Dat is een goeie, zo iene kriegt wej d’r nooit weer.' Ook 'je kon hem altijd bellen als er wat was', is een veel gehoorde uitspraak. 'Nee, niet dat ik dat gedaan heb, maar dat heb ik gehoord', komt er dan vlug achteraan. Herman, een soort vaderfiguur in het dorp, vertelt een ander. Hij heeft heel vaak aan de voorkant bijgestuurd. Ze weten allemaal van die auto die afgelopen winter heel lang op het marktplein heeft gestaan. De bestuurder nam het niet zo nauw met de regeltjes na een cafebezoek en hij heeft eens even een duchtig woordje met hem gesproken. Zo komen er meer voorbeelden langs.

Herman Rienties is geboren en getogen in Heino en ging na school als elektricien aan het werk. Na een poosje kreeg hij toch het gevoel meer te kunnen en besloot hij een beroepskeuzetest te maken. Met de uitkomst was hij het niet eens, want alles behalve politie werk kwam eruit. Iets met muziek of met winkels. Maar Herman solliciteerde bij de marechaussee, werd aangenomen, deed daar drie jaar paleiswerk en een jaar veldwerk. Stroomde door naar de spoorwegpolitie en solliciteerde toen bij de nieuw te vormen politie IJsselland. De heren beroepskeuze-onderzoekers heeft hij trouwens nog wel even bericht gestuurd toentertijd. Dat ze er flink naast zaten.

Echtelijke ruzies
Zich inzetten voor de mensen, zijn dorp. Dat was zijn motivatie om bij de politie te gaan en hij vindt het jammer dat zijn vader dat niet meer heeft meegemaakt. De marechaussee nog wel. Ook dat was iemand die altijd bezig was met het dienen van Heino. Het is gebeurd dat hij stond te koken thuis en dat er twee auto’s met schade voor kwamen rijden. Ze kwamen er samen niet uit en hij moest bemiddelen. Of echtelijke ruzies waarvoor hij werd gebeld. Hij er heen, onderweg de meldkamer bellend en dan afwachtend op hulp en beide partners uit elkaar houdend. Met de armen wijd beeldt Herman uit hoe dat er dan uitgezien moet hebben. De aardappels thuis moesten dan wachten. Wat vond Agnes (zijn vrouw) daar dan van? "Ze kent mij, weet dat ik hier voor leef. Ja, ze heeft er mee leren omgaan, maar toen ik laatst thuis vroeg wat ze er van zouden vinden als ik deze move zou maken, werd het door haar en de kids met gejuich ontvangen. Dat sterkt mij in deze beslissing."

Toch kan politiewerk in eigen dorp ook mindere kanten hebben, vooral met betrekking tot het privéleven. Het is bekend dat Herman een flinke financiële aderlating heeft moeten doen na de verbouwing van zijn huis, toen bleek dat de persoon in kwestie het beter wist dan de ingenieurs en het huis na anderhalfjaar begon te verzakken. "Ja dat heeft zeker een wissel getrokken. Als agent kon ik niet mijn verhaal gaan halen. Je maakt zelfs afwegingen om wel of niet door die straat te rijden om alle schijn van eventuele intimidatie voor te blijven. Als ik Jan of Piet was geweest had ik dat zeker anders aangevlogen maar, ach wat. Het is geweest."

Loslaten
Het beeld van de altijd dienende wijkagent wordt bevestigd door collega Dinand: "We moeten hem nog wel eens zeggen: loslaten. Zet die telefoon toch eens uit. Hij blijft zich vastbijten in dingen. Herman krijgt telefoon en gaat en neemt zijn werk mee naar huis. Het zit in de persoon. Kunnen de mensen in Heeten en Broekland dan een zelfde soort Herman verwachten? Ja, maar anders. In Heino is mijn telefoonnummer bekend en rond gaan zingen. Voor de nieuwe wijk geldt toch echt dat 112 voor noodgevallen is, 0900-8844 is voor alle andere dingen, ook om te vragen of ik even terug wil bellen.

Dan komen we toe aan de hamvraag voor Herman. Hij gaat al jaren verkleed in een oud politiepak door het dorp tijdens de Pompdagen. Kunnen de Heinoërs dat ook verwachten van zijn opvolger? "Dat weet ik niet, dat denk ik niet. Zelf doe ik het nog twee jaar, dan heb ik de 25 volgemaakt en is het mooi geweest, heb ik me voorgenomen.” En Frank de jonge, wat is dat voor een vent? "Een goede, maar andere wijkagent. Heeft jaren in de stad gewerkt en nu al een poosje bij ons. Hij vliegt dingen anders aan."

Lierderholthuisfeest
Als we naar de pomp lopen voor een foto komt het gesprek op een karakteristieke dorpsgenoot. Eentje waar Herman heel veel voor heeft betekend in zijn jonge jaren en die één keer in het jaar op het Lierderholthuisfeest nog de bloemetje buiten zet. Dan standaard vanaf het hoogste punt van de tent de boel overziet, zonder verder iemand kwaad te doen. "Ik weet niet hoe hij daarmee omgaat, ik hoop maar dat dat goed gaat", besluit Herman.

|Doorsturen

Gerrit

2018-07-04 17:36:28

Ben er niet rouwig om, want heb hem tot 2x toe gebeld met tips over de inbraken hier in Heino en hij heeft er niets mee gedaan....gemiste kans....weet precies wie het waren en waar ze vandaan kwamen

Carl

2018-07-04 22:20:54

Heerlijk, nuchtere kerel. Agent tussen de mensen. Dat verdient respect.

Niek

2018-07-05 16:06:22

Uitstekende wijkagent met hart voor de zaak. Altijd te bereiken zelfs in vrije tijd!

Uitgelicht


Meest gelezen

Columns en vaste rubrieken

Algemeen

Sport

Politiek

Uit

Digikrant




Agenda

Weer