Raalte Regio

Ben Nijboer: Kom maar achterom

Ben Nijboer gemeenteraadslid voor BurgerBelangen in Raalte. Wekelijks doet hij verslag van zijn ervaringen als raadslid in Raalte.

Sallanders staan bekend als gastvrije mensen. Tikkeltje behoudend wellicht, bescheiden ook, maar zonder twijfel vooral: gastvrij. En hoewel ik de ontstaansgeschiedenis van een deurbel niet ken, ben ik er zeker van dat deze niet in Salland is uitgevonden…

Typisch Sallands is wel de uitdrukking: goed volk kump achterumme. En als men daar dan gebruik van maakt, komt men na een correcte klop-klop op de kamerdeur binnen met een voorzichtig: Goejen ’oamd, kan ik oe èèm sprekken?

Ik moet daar vaak aan denken als inwoners komen inspreken tijdens een raadpleinsessie. Eerlijk gezegd schaam ik me dan altijd een beetje. Ik heb dan altijd een onderbuikgevoel van ‘moet dit nou op deze manier…?’. Voor wie niet weet hoe dat in zijn werk gaat, leg ik het even uit.

Bij elk onderwerp dat op de politieke agenda staat, is er voor de inwoners gelegenheid om hun mening (of zorgen) te komen vertellen. Daar wordt regelmatig gebruik van gemaakt. Hij of zij moet zich dan melden bij de griffie. Die geeft het door aan de voorzitter. En bij het begin van de vergadering geeft de voorzitter het woord aan de inspreker. En dan gebeurt het.
De inspreker moet plaatsnemen achter een microfoon en op een knopje drukken. Een rood lampje gaat branden en dan gaat zijn spreektijd in. Maximaal 5 minuten spreektijd (de voorzitter let daar streng op) om het punt te maken, er mag niet gediscussieerd worden en na afloop mag men plaatsnemen op de tribune. De man of vrouw in kwestie heeft dan niet te maken met een handvol woordvoerders; nee, men zit tegenover het voltallige blok van 25 raadsleden, die je aankijken, zonder te weten of ze écht luisteren.

Zoals gezegd: ik voel me daar vaak ongelukkig bij. Dit is on-Sallands. Ik schaam me als de inspreker wordt afgekapt omdat de vijf minuten voorbij zijn (en wij als raadsleden vervolgens wél alle tijd krijgen om er een oeverloze vergadering van te maken).
Ik vind het slecht dat de inspreker niet de kans krijgt om écht het gesprek aan te gaan met de woordvoerders, die zich (als het goed is) zich in het onderwerp verdiept hebben.
En het is ronduit slecht als de inspreker met lege handen staat als tijdens de vergadering andermaal blijkt dat –terwijl de inspreker monddood op de tribune zit- er niets met zijn of haar opmerkingen is gebeurd. Ik heb menig inspreker ontgoocheld zien afdruipen, beseffend dat ze “dit nooit weer!” zullen doen.

Er wordt de laatste tijd heel veel gepraat over ‘bestuurlijke vernieuwing’. Er is zelfs een heuse werkgroep voor. Ik doe daar overigens niet aan mee. In een volgende column zal ik nog wel eens op ingaan op de redenen waarom ik niet in die werkgroep zit.
Op één punt vind ik dat we niet moeten ‘vernieuwen’, maar terug moeten naar de Sallandse gastvrijheid. Inwoners moeten een laagdrempelige manier hun zegje kunnen doen. Zij moeten écht het gesprek kunnen aangaan. Niet in de beladen raadszaal, niet via een microfoon, niet met een stopwatch in de hand, geen eenrichtingsverkeer en zeker niet met 25 raadsleden tegelijk. We moeten onze inwoners ‘de mond gunnen’, maar dan op zijn Sallands, aan de keukentafel, met een kop koffie en een koekje… En als de inspreker vraagt: waar moet ik me melden? Zou het antwoord moeten zijn: Kom maar achterom.”

Ben Nijboer, raadslid BurgerBelangen

|Doorsturen

Dick Mars

2017-07-18 14:09:37

Dag Ben,

Helemaal met je eens.  Vooral de ongeinteresseerdheid, het soms vragen om de tekst, al dan niet vooraf, het gebrek aan weerwoord, etc.

Dat is precies de reden waarom ik voor het laatst in 2001 heb ingesproken. Kennelijk nog niet veel veranderd in die tijd.

Toch maar terug naar de commissievergaderingen? Gezellig, kleinschalig en alle tijd voor een goed gesprek.  Dan kunnen de raadsvergaderingen ook veel efficienter worden.

Hn

2017-07-18 21:20:48

Kijk, Ben, de overheden vragen stteds meer om zorg voor elkaar, omzien naar elkaar.

Diezelfde overheid, ook lokaal, doen andersom. Er zijn goedwillende bestuurders, waaronder waarschijnlijk jij, die het graag anders zien.

De bureaucratie en ambtelijk molen is te weinig in beweging te krijgen om open te staan voor verbeteringen anno nu. Zij ervaren dit te vaak als bemoeizucht van de inwoners. Daar kan een raadslid ook geen beweging in krijgen, helaas.

De meeste inwoners zijn geen Hans de Korten en zijn graag bereid positief mee te kijken en mee te doen. Schoppen is makkelijk, aanpakken aanzienlijk moeilijker. Inwoners alleen betrekken vanwege bezuinigen zal ook niet binden.

Uw reactie


Uitgelicht


Meest gelezen

Columns en vaste rubrieken

112

Sport

Uit

Digikrant




Agenda

Weer