Algemeen

Zondagse gedachte: De gunfactor

Zondag 19 november is in de Nicolaaskerk in Wijhe een kinderviering. Alhoewel…..een kinderviering? Ik ga er vanuit, dat wat kinderen begrijpen, ouderen in ieders geval begrijpen.

Het thema van de viering is: ‘Iedereen evenveel! Is dat eerlijk?’Het is ontleend aan een Bijbelverhaal. Jezus vertelt in het evangelie van Matteüs (20: 1-16) een gelijkenis over hoe het gaat in het Koninkrijk van God. De gelijkenis over de werkers in de wijngaard. Een gelijkenis kunnen we zien als iemand een spiegel voorhouden.

Jezus vertelt hoe een eigenaar van een wijngaard, ’s morgens werkers in dienst neemt voor een afgesproken loon, één denarie. Dat is genoeg om met een gezin een dag van te leven. De werkers gaan aan het werk, maar er is zoveel werk, dat de landheer in de loop van de dag nog vier keer naar de markt gaat om meer werkers te halen. Aan het eind van de dag laat hij alle werkers komen. Hij betaalt als eerste de werkers die het laatst zijn gekomen. Zij krijgen één denarie. Zo ook de alle andere werkers. Vervolgens zijn de eerste werkers boos, omdat iedereen evenveel krijgt. Zij vinden dat ze recht hebben op meer! Daarop zegt de landheer: ‘Waarom zijn jullie boos, ik heb me toch aan de afspraak gehouden?, Waarom mag ik hen die later komen niet net zoveel geven om te kunnen leven?’

Het is een lastige gelijkenis, want vinden we eigenlijk niet allemaal, diep in ons hart, dat het oneerlijk is? Ondanks de goede afspraken die zijn gemaakt met de eerste werkers? In onze wereld gaat het toch ook om loon naar werken? Maar kennelijk gaat het in Gods Rijk om loon naar behoefte. Wat gun je een ander, als je weet dat één denarie genoeg is om een dag van te leven met een gezin. Want die werkers die het laatst worden gevraagd, daarvan zou je tegenwoordig kunnen zeggen, dat zijn de mensen die onderaan de maatschappelijke ladder staan. De vraag is dan ook, zo met Sinterklaas en Kerst voor de deur: Als jij genoeg hebt om van te leven, wat is je gunfactor dan naar iemand die minder heeft? Net als de boze eerste werkers worden ook wij door de gelijkenis verleid tot een andere kijk op de noden van de naasten. Een aanvaardbaar bestaansminimum voor hen die daar niet altijd op eigen kracht aan toekomen.

Ds. Martje Veenstra-Oving, Wijhe

|Doorsturen

Uitgelicht


Meest gelezen

Columns en vaste rubrieken

112

Sport

Politiek

Uit

Digikrant




Agenda

Weer