Algemeen

Zondagse Gedachte: Een weggerolde steen en engelen die je overeind helpen

Hoewel het weer er dit jaar niet echt toe uitnodigt is Pasen voor veel mensen in onze maatschappij een feest dat de lente aankondigt. Alle bomen en planten lopen uit, alle bloemen komen in knop en gaan bloeien. Er lopen weer lammetjes in de wei. Nieuw leven. Daar gaat het ook om bij ons, gelovigen. Het leven leek op te houden met Jezus’ dood aan het kruis, maar na drie dagen stond hij op uit het graf.

Dat intrigeert, wie je ook bent. Hoe moet je je dat voorstellen? Opstaan uit de dood! Het graf waarin Jezus werd neergelegd werd afgesloten met een enorme steen en toen de volgende ochtend de vrouwen gingen kijken en de laatste rituelen wilden voltrekken, het balsemen van Jezus’ lichaam, was de steen weggerold en het graf leeg.

In ieders leven komen dingen, gebeurtenissen voor die we liever wegstoppen. Wellicht achter zo’n enorme steen. Of ervaringen die we zelfs moeten wegstoppen, willen we er niet aan ten onder gaan. Pijn en verdriet om een geleden verlies, om een trauma dat je hebt meegemaakt, om een schande in de familie. Schaamte misschien. Onrecht dat je wordt aangedaan. Het liefst zou je misschien onder de dekens kruipen en nooit meer wakker worden. Of zou je willen verhuizen naar een plek waar niemand je kent, om zo een nieuw leven te beginnen. Ik hoorde het verhaal van een jonge moeder komend vanuit armoede, die kind na kind moest afstaan bij de geboorte. Omdat ze toch niet voor dat kind kon zorgen, omdat ze haar kind wel zou verwaarlozen of zou mishandelen, vond men. Zo’n leven .. voor mij bijna niet voor te stellen. (Ik ben gezegend met liefdevolle ouders, een liefhebbende man, lieve vrienden en collega’s.) Maar zo’n leven dus. Daar kan ik me bij voorstellen dat je die steen liever laat liggen, want wat gebeurt er als die wordt weggerold. Wat daar tevoorschijn komt is niet te overzien.

En juist dan mogen wij dat geloof hebben van Pasen. Dat je daaruit kunt opstaan. Dat je, net als de vrouwen ’s morgens bij dat graf, de steen weggerold vindt en twee engelen aantreft, boodschappers van God, die zeggen dat hij leeft, dat jij leven mag. Ook in het leven van deze jonge moeder kwamen engelen, mensen van de Vierde Wereldbeweging (die streven naar een wereld zonder armoede en uitsluiting) die haar hielpen opstaan. Zij is intussen gelukkig getrouwd en heeft alsnog een kind gekregen dat ze mocht houden en opvoeden.

In ieders leven komen verdriet, pijn, verlies, lijden, onrecht voor. Wij hebben allemaal bij tijd en wijle een steen gerold voor datgene wat even té pijnlijk was. Maar hopelijk mogen wij ook allemaal bij tijd en wijle engelen tegenkomen, die ons overeind helpen, zodat we weer rechtop kunnen staan. Engelen die ons helpen die steen weg te rollen. Engelen, mensen die ons helpen ons verdriet, onze ellende te boven te komen zodat ook wij weer ten volle kunnen gaan leven.
 
Lonneke Gunnink – van den Berg, pastor in de parochies H. Kruis en H. Lebuinus

|Doorsturen

Uw reactie


Uitgelicht


Meest gelezen

Columns en vaste rubrieken

112

Sport

Politiek

Uit

Digikrant




Agenda

Weer