Algemeen

Zondagse gedachte: Steun en troost

Ziekte of verlies kunnen maken dat mensen sterker ervaren deel van een gemeenschap te zijn. Dat kan de familie zijn, collega’s of dorpsgenoten .
Een mens staat niet op zichzelf. Hij is deel van een geheel en als hem als deeltje iets overkomt, heeft dat zijn neerslag op het geheel.

De leden van de gemeenschap voelen met elkaar mee, delen hun zorgen en hun pijn. Dat doet goed en werkt helend en verwarmend.
Het maakt wel uit op welke manier de mensen hun betrokkenheid laten blijken.

Meestal zijn de naasten van de patiënt al overbelast door de zorg, het ziekenhuisbezoek, hun eigen emoties en het regelen van de praktische zaken. Ze zijn aanspreekpunt van de patiënt, de medische staf en de rest van de wereld.

Dus op bezoek gaan is meestal niet zo’n goed idee. Telefoneren ook niet.
Mensen willen graag weten hoe de zieke het maakt, hoe zijn herstel verloopt. Begrijpelijk en steunend. Maar soms ook lijkt het een vorm van nieuwsgierigheid of een soort ramptoerisme.
Vertrouw erop dat de ander jou wel weet te vinden als hij of zij steun of troost behoeft.

E-mailtjes kunnen daarbij ingezet worden om de betrokkenheid te tonen en eventueel je hulp aan te bieden. De ander kan die op zijn eigen manier en tijd beantwoorden. Ook goed is het sturen van een kaartje. De patiënt heeft dan een stoffelijke blijk van belangstelling. Hij hoeft er niet direct op te reageren en het kaartje zelf behoeft - in tegenstelling tot bloemen - verder geen aandacht. Het heeft geen water nodig en kan opgehangen worden of niet.

Het is goed en verbindend dat we met elkaar meeleven in goede en slechte dagen. Als je werkelijk empathisch bent, denk je eerst even na waar de zieke en zijn naaste omgeving het meeste baat bij hebben.
Het is de kunst om de behoefte van een ander op de juiste wijze te interpreteren . Dan kun je hem pas echt helpen.

We willen empathisch zijn en daarom denken we een ander te begrijpen. Maar het gaat juist om het accepteren van wat we niet begrijpen.
Troosten kunnen we het best doen door iemands verdriet serieus te nemen.

Soms kunnen we het beste de ander laten in zijn verdriet.
Doen, door niet te doen, dat kan wijsheid zijn.

Irene Ziegelaar
Wesepe

 

|Doorsturen

Uw reactie


Uitgelicht


Meest gelezen

112

Sport

Politiek

Uit

Digikrant




Agenda

Weer